Writing Performance Feedbacks on a Wednesday Night
Τετάρτη 24 Απριλίου 2013
Ο τύπος όταν σταμάτησαν τα Ξύλινα Σπαθιά, πήρε ένα τροχόσπιτο και εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Χαλκιδική. Με ένα ραδιοφωνάκι και την θάλασσα δίπλα του να του κάνει παρέα. Η φωνή ξυπνάει αναμνήσεις από τα χρόνια που ήμουν έφηβος και όλα ήταν λίγο πιο θολωμένα στο μυαλό μου. Ή μήπως ήταν πιο καθαρά;
Πέρασα όλη τη βραδιά γράφοντας για το πόσο καλά τα πήγε ο τάδε ή ο παραπέρα τους προηγούμενους μήνες στη δουλειά. Με τα δικά μου σχόλια θα κριθεί σε ένα μικρό βαθμό η αυριανή τους μέρα (η Πέμπτη), η καριέρα τους, ο μισθός τους και ίσως άλλα πράγματα που αυτή τη στιγμή δεν φέρνω στο μυαλό. Και με τον ίδιο τρόπο θα κριθώ κι εγώ. Και πάει λέγοντας. Και δεν τελειώνει ποτέ. Σπιράλ σου λέω.
Μέρος της δουλειάς μου είναι να κρίνω ανθρώπους.
This entry was posted
on Τετάρτη 24 Απριλίου 2013 at 9:56 μ.μ..
You can skip to the end and leave a response.
