To where I have to go now, no plain can take me
Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2011
Εγω που αλλάζω μορφή,
κι απο στιγμή σε στιγμή,
θα χαθώ.
Απο τη νύχτα μεθαω,
και στο σκοτάδι γελαω,
βάζω μία μάσκα απο φως και ξεχνώ.
Ο κόσμος λέει πολλα,
κι όταν με κρίνει σκληρά,
η απαντησή μου είναι...
Υπαρχεις μόνο εσυ,
δυο φίλοι κι η μουσική,
που την καρδιά μου ξέρουν.
Θα μείνω πάντα παιδί,
σαν το παλιό το κρασί,
στα χρόνια ταξιδεύω.
Β. Μπονάτσος
κι απο στιγμή σε στιγμή,
θα χαθώ.
Απο τη νύχτα μεθαω,
και στο σκοτάδι γελαω,
βάζω μία μάσκα απο φως και ξεχνώ.
Ο κόσμος λέει πολλα,
κι όταν με κρίνει σκληρά,
η απαντησή μου είναι...
Υπαρχεις μόνο εσυ,
δυο φίλοι κι η μουσική,
που την καρδιά μου ξέρουν.
Θα μείνω πάντα παιδί,
σαν το παλιό το κρασί,
στα χρόνια ταξιδεύω.
Β. Μπονάτσος
