Funny things come late at night
Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2009
Γελάω ακόμα...
He said: I'll grow back like a starfish....
Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2009Το τρίτο μου ποδήλατο εκλάπη χθες. Στη σιδερένια βάση όπου το είχα αφήσει, βρέθηκε μόνο η μία ρόδα και η αλυσίδα. Ο σκελετός κοσμεί την αυλή κάποιου άλλου από αύριο. :)
--
Όσο κι αν μου άρεζε πάντα ο τζόγος, το χαρτί ποτέ δεν με πήγε. Εγώ σαν πεισματάρης, έβαλα και πάλι πείσμα τη μοίρα μου στη τύχη μου.
--
Όταν είχα ξεκινήσει αυτό το post (πριν από 2 μέρες), είχα βάλει το παρακάτω κομμάτι με τους στίχους. Σήμερα που το είδα ξανά δεν ήθελα να το βάλω. Αλλά σκέφτηκα πως κάποιο καλό λόγο θα είχα 2 μέρες πριν. Ορίστε λοιπόν... και πάλι:
Mr. Muscle forcing bursting
Stingy thingy into little me, me, me
But just "ripple" said the cripple
As my jaw dropped to the ground
Smile smile
It's true I always wanted love to be
Hurtful
And it's true I always wanted love to be
Filled with pain
And bruises
Yes, so Cripple-Pig was happy
Screamed " I just compeletely love you!
And there's no rhyme or reason
I'm changing like the seasons
Watch! I'll even cut off my finger
It will grow back like a Starfish!
It will grow back like a Starfish!
It will grow back like a Starfish!"
Mr. Muscle, gazing boredly
And he checking time did punch me
And I sighed and bleeded like a windfall
Happy bleedy, happy bruisy
I am very happy
So please hit me
I am very happy
So please hurt me
I am very happy
So please hit me
I am very very happy
So come on hurt me
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
I'll grow back like a Starfish
Like a Starfish...
Growing Old is Getting Old
Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2009
Οι πρώτες βροχές αρχίσανε, η θερμοκρασία πέφτει με σταθερούς ρυθμούς και τα κασκόλ ξεπροβάλανε στην άκρη της ντουλάπας. Οι καλεσμένοι στο σπίτι από 2 γίνανε 1. Ψάχνω εισητήρια για Λονδίνο και Ελλάδα αλλά δεν νομίζω να κάτσουν και τα δύο.
Η δουλειά έχει βγει από το πλάνο... προς το παρόν.
--
Άλλοι πάλι, ακόμη κάνουν μπάνιο στη Κρήτη... Γκρρρ....
Η δουλειά έχει βγει από το πλάνο... προς το παρόν.
--
Άλλοι πάλι, ακόμη κάνουν μπάνιο στη Κρήτη... Γκρρρ....
Saturday evening enlightenment
Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009
Μετά από πολύ σκέψη με τον Μάριο αποφασίσαμε ότι οι μεγαλύτερες εφευρέσεις στο κόσμο είναι κατά σειρά οι επόμενες:
1. Η φωτιά
2. Ο τροχός
3. Τα συφόνια και οι υδραυλικές εγκαταστάσεις
4. Το πλυντήριο πιάτων
* "Living alone and by myslef"
Thanks... :)
----
Μια παραλία, ένα ηλιοβασίλεμα, και το "You Smile Tears" του Hiroshi Watanabe... Δεν ζητώ πολλά... :)
Almost there
Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2009
Early shifts αυτή τη βδομάδα. Δεν είχε τύχει πολλές φορές να δω το Άμστερνταμ στις 06:00 το πρωί. Καφές (σε κούπα, παρακαλώ, και όχι στα πλαστικά κουπάκια που έχει στην εταιρία - την κουβαλάω κάθε μέρα από το σπίτι. Kι ας φαίνομαι ο περίεργος/εκκεντρικός), πρωινό (από την αυτόματη μηχανή - μπισκότα), OFFRADIO στα ακουστικά και μία ατελείωτη μέρα τεσταρίσματος (testing). Δουλειά που βάζει το μυαλό σου σε μια νοθρώτητα την οποία νομίζω ότι είχα ανάγκη. Σβησμένες μηχανές...
--
Τυχαίνει να περιτρυγιρίζομαι από πολλούς ανθρώπους που βάζουν τα χρήματα αρκετά πάνω στις προτεραιότητες της ζωής τους. Καθόλου περίεργο μάλιστα από τη στιγμή που το συνοθύλευμα που λέγεται "κοινωνία μας" (πολύ αριστερό βγήκε αυτό - μήνυμα από το Περισσό) τα χρησιμοποιεί υπερβολικά επιτυχημένα ως μέτρο κρίσης. Οι συζητήσεις με αυτούς τους ανθρώπους σε φέρνουν πολλές φορές σε διαλεκτικά αδιέξοδα. Για παράδειγμα, είναι δύσκολο αν σηκώσεις επιχείρημα στις παρακάτω συζητήσεις:
* Ένας φίλος λέει συχνά: Πιστεύω ότι ό,τι δεν μπορούν να κάνουν τα χρήματα, μπορούν να το κάνουν τα πολλά χρήματα.
* Μία φίλη μου είπε πάνω σε μία συζήτηση:
Γ: Δεν με ενδιαφέρουν τα χρήματα.
Μ: Πως το ξέρεις;
Γ: Το ξέρω.
Μ: Μα δεν τα είχες ποτέ για να ξέρεις.
(Ίσως μέσα της αυτή η έκφραση να έκρυβε και τη γνωστή παροιμία από τις ιστορίες του μάγκα του Αισώπου: "Όσα δεν φτάνει η αλεπού...").
Υπάρχουν φυσικά και οι λάθος φράσεις που χρησιμοποιούνται μόνο για να υποβαθμίσουν την αξιοπιστία του αντιπάλου: "Εσένα αν σου τα δώσουν μη τα πάρεις". Που αν ήμασταν 8 χρονών θα τη συνέχιζες με το "Άρα αφού τα πάρεις, τι λες πως δεν τα θες;". (Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να αντιπαρατεθείς σε 8χρονο;)
Όλα τα παραπάνω κρύβουν μία μεγάλη δόση αλήθειας. Γιατί το χρήμα μπορεί να κάνει πολλά. Και οι περισσότεροι από εμάς δεν θα το δούνε στη ποσότητα από την οποία και μετά γίνεται άχρηστο. Και όλοι μας "αν μας τα δίνανε θα τα παίρναμε". Για τι μιλάμε λοιπόν; Για κάτι που όλοι θα πέρνανε, το οποίο μπορεί να κάνει (σχεδόν) τα πάντα, και το οποίο είναι δύσκολο να το αποκτήσεις.
Σε επίπεδο συζήτησης, έχεις φτάσει σε πιθανό αδιέξοδο. Και φυσικά ( :) ), τα πιο πολλά που μπορείς να πεις είναι γραφικά. Γιατί τα χρήματα είναι η αλήθεια. Ο στόχος. Η άποψη. Η ευκολία και η ευκαιρία.
Στη γραφικότητά μου μέσα θα δηλώσω πως το να κάνεις χρήματα στη ζωή, είναι από τους πιο εύκολους στόχους που μπορείς να βάλεις. Το πιστεύω ακράδαντα (πρέπει να τις κόψω τις ειδήσεις το βράδυ γιατί μου μένουν κάτι λέξεις σαν κι αυτές). Και φυσικά, αν βάλεις το στόχο, έχεις ξεμπερδέψει από τη φασαρία του να τον ψάχνεις...
(to be continued...)
--
Έμαθα καινούργια λέξη χθες: tacky.
--
Ήθελα να βάλω το "Paris is burning" της Ladyhawke αλλά δεν μπορούσα να βρω τo remix που παίζει στον OFF. Έτσι αποφάσισα να βάλω το κομμάτι που έπαιζε δυνατά στις 06:30 στο αμάξι σε replay:
When I grow up
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2009
Μία μεγάλη διαφορά που έχω με τους μεγαλύτερους του περίγυρού μου, είναι ότι δεν μπορούν να καταλάβουν τι με κρατάει στο εξωτερικό. Και ακόμα και όταν τους το λες κατάμουτρα, πράγμα πολύ δύσκολο για ανθρώπους σχετικά κλειστούς σαν τον υποφαινόμενο, δέχεσαι απαντήσεις που μεγαλώνουν ακόμα περισσότερο το χάσμα.
.JPG)
Ακόμα και άνθρωποι που νόμιζες/ήλπιζες πως θα καταλάβουν.
Έφτασε και ο Μάριος σήμερα. Με 3,66 GB της ζωής μου σε φωτογραφίες που είχε χαθεί μαζί με τον προηγούμενο εξωτερικό δίσκο. Ένας ολόκληρος χρόνος σε Pixels και φακέλους... :) Selective samples:
.JPG)
Και δικαιολογόντας τον τίτλο, έχω πάρα πολύ καιρό να δω τόσο όμορφο βίντεο πάνω σε τόσο ωραίο τραγούδι. Έχω καταλήξει πως στη μουσική είμαι λάτρης της Σκανδιναβίας και των ήχων της:
The Mexican is not here
Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009
Δεύτερη μέρα άρρωστος στο κρεβάτι και χωρίς να πάω στη δουλειά. Τσαγάκι. Μέλι. Πάλι μέλι. Γάλα. Φιλοσοφικές συζητήσεις με τη Μαίρη (η διαφορά οπτικής μας επί των θεμάτων της ζωής και η σημασία του αυτοσκοπού για τον καθένα μας - θα μπορούσε να είναι τίτλος διατριβής). Διάβασα όλα τα blog που ξέρω - και μερικά που δεν ξέρω. Κατέβασα καινούργια μουσική με κιθάρες. Βάλθηκα να βλέπω και ότι ταινίες και σειρές είχα στον υπολογιστή.
Απ' όλα πιο πολύ εντύπωση μου έκανε το "Power of Nightmares", ένα Βρετανικό ντοκιμαντέρ για τη χρήση του φόβου από τους πολιτικούς από τη δεκαετία του '70 μέχρι σήμερα με επίκεντρο στη περιβόητη "διεθνή τρομοκρατία". Bottom line: Η Al Qaeda δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ποτέ.
--
Κατάλαβα σήμερα ότι οι ώρες που περνώ μπροστά στον υπολογιστή δεν είναι φυσιολογικές. Στη δουλειά είναι 8-10 ώρες τη μέρα. Και στη συνέχεια, όταν είμαι στο σπίτι, κάθομαι πάλι μπροστά στον υπολογιστή. Σήμερα λοιπόν αποφάσισα ότι πρέπει, πιο συνειδητοποιημένα, να αποφεύγω τα pixels και τις οθόνες.
--
Και βρήκα και ένα παλιό ποίημα που είχα ξεχάσει:
Annabel Lee - Edgar Allan Poe
It was many and many a year ago,
In a kingdom by the sea,
That a maiden there lived whom you may know
By the name of ANNABEL LEE;
And this maiden she lived with no other thought
Than to love and be loved by me.
I was a child and she was a child,
In this kingdom by the sea;
But we loved with a love that was more than love-
I and my Annabel Lee;
With a love that the winged seraphs of heaven
Coveted her and me.
And this was the reason that, long ago,
In this kingdom by the sea,
A wind blew out of a cloud, chilling
My beautiful Annabel Lee;
So that her highborn kinsman came
And bore her away from me,
To shut her up in a sepulchre
In this kingdom by the sea.
The angels, not half so happy in heaven,
Went envying her and me-
Yes!- that was the reason (as all men know,
In this kingdom by the sea)
That the wind came out of the cloud by night,
Chilling and killing my Annabel Lee.
But our love it was stronger by far than the love
Of those who were older than we-
Of many far wiser than we-
And neither the angels in heaven above,
Nor the demons down under the sea,
Can ever dissever my soul from the soul
Of the beautiful Annabel Lee.
For the moon never beams without bringing me dreams
Of the beautiful Annabel Lee;
And the stars never rise but I feel the bright eyes
Of the beautiful Annabel Lee;
And so, all the night-tide, I lie down by the side
Of my darling- my darling- my life and my bride,
In the sepulchre there by the sea,
In her tomb by the sounding sea.