<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/7157270061007061295?origin\x3dhttp://panwapotahxeia.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Absolutely inspiring

Πέμπτη 25 Ιουλίου 2013

Επειδή είναι τόσο αλήθεια όσα λέει ο Louis CK. "Όλα είναι φανταστικά και κανείς δεν είναι ευχτυχισμένος".

36 hours of will (failed)

Τετάρτη 24 Ιουλίου 2013

15:05 - Έχουν περάσει 2 ώρες από την στιγμή που πέταξα τον (τελειωμένο) καπνό μου στα σκουπίδια. Είπα να δω πως αντιδρά το σώμα μου στην αποχή της νικοτίνης για 36 ώρες. Δεν θα αγοράσω τσιγάρα στο Παρίσι. Πάμε λοιπόν.

16:06 - Η ανάγκη για τσιγάρο κάνει το αίμα μου σιγά σιγά να σιγοβράζει. Όπως μου είπε κάποτε κάποιος: "μπαίνεις σε μία λούμπα όπου νομίζεις πως αν δεν κάνεις τσιγάρο δεν μπορείς να νοιώσεις καλύτερα. Και το μυαλό σου κολλάει εκεί. Στον καπνό.". Περιμένω να δω αν θα ιδρώσουν τα χέρια μου.

16:57 - Οκ περίμενα να είναι πιο εύκολα τα πράγματα. Η σκέψη έχει σφινωθεί στον εγγέφαλό μου. Τα δάχτυλα μου έχουν παρουσιάσει μία ανεπαίσθητη εφίδρωση και έχω μια ελαφριά αδυναμία συγκέντρωσης. Φυσικά όλα αυτά δεν προέρχονται από την έλλειψη νικοτίνης (ελπίζω τουλάχιστον) αλλά υποψιάζομαι από το γεγονός ότι πιέζω τον εαυτό μου να μην ενδώσει στην απλή (και πλέον καθ' όλα φυσική) κίνηση του να ανάψω ένα τσιγάρο. Πριν από 10 λεπτά όμως, αγόρασα καπνό. Κάθεται κλειστός στη τσάντα μου.

18:45 - Μόλις τελείωσα το ντίνερ (ένα burger με πατάτες σε ένα συνοικιακό μαγαζί του Bercy στο Παρίσι). Απέτυχα.

Reading letters put in order

Παρασκευή 19 Ιουλίου 2013

"Και πως να μιλήσει ο ποιητής που έχεις μέσα σου; Αυτός ο μικρός προσωπικός σου θεός. Πως να βγάλει ήχο; Μέσα στο τσουκάλι που λιώνεις με τις ιδεολογίες, τις υλικές "ανάγκες", τις προσωπικές σχέσεις της ημέρας, τις κουρασμένες ανάσες της νύχτας, τις επαναστάσεις, τα συστήματα, τις ηθικές, τους φόβους. Η ποίηση θέλει μόνο πάθος. Το πάθος που καίει τα όνειρά σου, τη καρδιά σου, τη σάρκα σου. Θέλει μόνο εκείνη τη δίψα για το υψηλό. Και δεν έχεις ιδέα πόσα πρέπει να καταστρέψεις πριν καν αρχίσεις να γράψεις έστω μία λέξη."

- Α.Σ.

Remote Paris hotels...

Δευτέρα 15 Ιουλίου 2013

....with bridges and lights and river freights. And a cigarette...