Good night cloud
Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012
Δεν μπόρεσα να κοιμηθώ χθες το βράδυ. Φταίνε τα ποτά του Σαββάτου; Το αργό ξύπνημα τις Κυριακής; Τα κίτρινα φώτα που ρίχνει μέσα στο παράθυρο ο δρόμος το βράδυ; Τριγύρισα μέχρι τις τέσσερις το πρωί στο κρεβάτι. Στάση ανάσκελη. Εμβρυακή. Μπρούμυτα. Στο πλάι. Όρθιος. Ζεστός. Κρύος.
Το μυαλό μου ταξίδευε όλη τη νύχτα - να 'ναι καλά. Είναι αυτή η φυγόκεντρος ονειροπόληση που ξυπνάει μέσα μου τον τελευταίο καιρό. Το έδαφος του Άμστερνταμ είναι πιο σαθρό από ποτέ. Η πόλη σταμάτησε εδώ και καιρό να με κορτάρει τα βράδια - μόνο προχθές μου έκλεισε λίγο το μάτι. Που ποδηλατούσα στη χαμηλή ομίχλη ακούγοντας Σινάτρα και κρατώντας τα χέρια μακριά από το τιμόνι.
Προσοχή: η φωτό δεν είναι δική μου (σιγά μην ήταν). Αλλά έτσι είναι η πόλη τελευταία.
Βγαίνοντας από το ντους σήμερα ένοιωσα μια ηρεμία που είχα να νιώσω πολύ καιρό. Δυστυχώς ήταν απλά στιγμιαία.
This entry was posted
on Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012 at 10:22 μ.μ..
You can skip to the end and leave a response.
