The traveler's diary
Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011
Πωπω αυτός ο Φλεβάρης. Το αντίθετο από ότι περιγράφει ο Ρόμπινς στο άρωμα του ονείρου (παρεπιπτόντως, αποφάσισα ότι φτάνει πια τόσος Ρόμπινς - φανταστικός αλλά φτάνει τόσο). Γρήγορος, γεμάτος, με γεγονότα, με ταξίδια... και την αιώνια αναμονή για Κορέα.
Έχουν γίνει λίγο τα νεύρα μου τσατάλια με αυτή την ιστορία. Όχι πολύ. Λίγο. Προσπαθώ να το δω από την καλή, να το δω υπομονετικά. Δύσκολα. Έχουμε μια καθυστέρηση 2 μηνών που συνεχίζει και δεν ξέρουμε πότε θα σταματήσει. Η Β. Αφρική άλλαξε 3 κυβερνήσεις κι εμείς ακόμα περιμένουμε να δούμε αν θα πει ναι ο Γουάο Χιμ από τη Σεούλ να πάρουμε τα μπογαλάκια μας να πάμε στην Ασία. Αντε ρε παιδιά. Τουλάχιστον ένα ναι ή ένα όχι.
(Πρόσεχε τι εύχεσαι λέει μια σοφή παροιμία)
--
Α, ξέχασα να το πω, αποφάσισα ότι ήρθε καιρός να φύγω από την Ολλανδία. Φτάνει τόσο. Ταξιδιώτης που να κάθεται στο ίδιο μέρος 3 χρόνια, παύει να είναι ταξιδιώτης. Για που; Θα δούμε. Λονδίνο; Βερολίνο; Αθήνα; Θα δούμε. Θα γυρίσω τον Οκτώβρη ένα νόμισμα στον αέρα να κάνει 39 σβούρες, να πέσει κάτω και μετά βλέπουμε.
Ή θα ρωτήσω τη μαμά μου... :Ρ
--
Φύγε ομίχλη φύγε...!
--
Και σε έναν άλλο ταξιδιώτη που ζει το δικό του ημερολόγιο, δύο time zones μακριά και μερικά αραβικά τουρμπάνια πιο πέρα... στέλνω ένα μικρό δωράκι για να έχει να κρατάει όταν η έρημος γίνεται δύσκολη. Λονδίνο - Λιουπμλιάνα - Άρτα - Βρυξέλλες - Άμστερνταμ - Ντόχα... ένα φλας δρόμος...:)
Σε φιλώ κούκλα.
Έχουν γίνει λίγο τα νεύρα μου τσατάλια με αυτή την ιστορία. Όχι πολύ. Λίγο. Προσπαθώ να το δω από την καλή, να το δω υπομονετικά. Δύσκολα. Έχουμε μια καθυστέρηση 2 μηνών που συνεχίζει και δεν ξέρουμε πότε θα σταματήσει. Η Β. Αφρική άλλαξε 3 κυβερνήσεις κι εμείς ακόμα περιμένουμε να δούμε αν θα πει ναι ο Γουάο Χιμ από τη Σεούλ να πάρουμε τα μπογαλάκια μας να πάμε στην Ασία. Αντε ρε παιδιά. Τουλάχιστον ένα ναι ή ένα όχι.
(Πρόσεχε τι εύχεσαι λέει μια σοφή παροιμία)
--
Α, ξέχασα να το πω, αποφάσισα ότι ήρθε καιρός να φύγω από την Ολλανδία. Φτάνει τόσο. Ταξιδιώτης που να κάθεται στο ίδιο μέρος 3 χρόνια, παύει να είναι ταξιδιώτης. Για που; Θα δούμε. Λονδίνο; Βερολίνο; Αθήνα; Θα δούμε. Θα γυρίσω τον Οκτώβρη ένα νόμισμα στον αέρα να κάνει 39 σβούρες, να πέσει κάτω και μετά βλέπουμε.
Ή θα ρωτήσω τη μαμά μου... :Ρ
--
Φύγε ομίχλη φύγε...!
--
Και σε έναν άλλο ταξιδιώτη που ζει το δικό του ημερολόγιο, δύο time zones μακριά και μερικά αραβικά τουρμπάνια πιο πέρα... στέλνω ένα μικρό δωράκι για να έχει να κρατάει όταν η έρημος γίνεται δύσκολη. Λονδίνο - Λιουπμλιάνα - Άρτα - Βρυξέλλες - Άμστερνταμ - Ντόχα... ένα φλας δρόμος...:)
Σε φιλώ κούκλα.
This entry was posted
on Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011 at 7:46 μ.μ..
You can skip to the end and leave a response.
26 Φεβρουαρίου 2011 στις 2:22 μ.μ.
Άσε τη μαμά σου. Τη δικηγόρο σου θα ρωτήσεις. Όταν έρθει η ώρα θα το συζητήσουμε μαζί.