Stories from the jungle #1.
Τετάρτη 5 Μαρτίου 2008
Τα λιοντάρια στη ζούγκλα οργανώνονται σε αγέλες κυνηγιού από το αρχι-λιοντάρι. Η μία από αυτές τις αγέλες έχει καταλαγιάσει σε ένα ξέφωτο δίπλα σε ένα δάσος. Αποτελείται από 2 αρσενικά και 3 θυληκά λιοντάρια. Άρχηγός της αγέλης έχει οριστεί η Μαρίκα. Παρ' όλα αυτά, η Μαρίκα δεν είναι το πιο παλιό λιοντάρι στην αγέλη, αλλά είναι το μεγαλύτερο σε ηλικία. Το πιο παλιό λιοντάρι στην αγέλη είναι η Νταϊάνα, που είναι λίγο αργή αλλά όλοι την αγαπάνε γιατί είναι κοκκέτα και καλή.
Μετά ακολουθεί ο Οράτιος, ο οποίος έχει αναλάβει να στήνει τη φωτιά κάθε μέρα. Να βρίσκει τα ξύλα, να τα ανάβει και να προσέχει να μην σβήσει η φωτιά όλο το βράδυ. Μία πολύ σημαντική δουλειά, αλλά δεν αρέσει και τόσο στον Οράτιο. Τα άλλα δύο λιοντάρια, ο Ιωνάς και η Γκαμπριέλα (που τα βρίσκω τα ονόματα!) είναι πολύ νέα στην αγέλη αλλά μεγαλύτερα σε ηλικία από τον Οράτιο.
Όταν ο Οράτιος αποφάσισε να φύγει από την αγέλη γιατί κουράστηκα να κουβαλάει ξύλα, η Μαρίκα του είπε: "Μείνε εδώ μαζί μας και θα σε προσέχουμε περισσότερο. Θα είσαι κάτι ΣΑΝ αρχηγός, αλλά όχι αρχηγός".
Ο καημένος ο Οράτιος, που είναι μικρός ακόμα στο μυαλό, το δέχτηκε. Έτσι, τριγυρνάει όλη μέρα με περηφάνια λέγοντας πως τώρα είναι κάτι ΣΑΝ αρχηγός. Αλλά κάνει ακριβώς την ίδια δουλειά που έκανε και πριν. Ούτε κυνηγάει, ούτε τρώει παραπάνω. Κουβαλάει τα ξύλα, ανάβει τη φωτιά και προσέχει να μη σβήσει το βράδυ. Μέσα στο μυαλό του όμως, είναι ευτυχισμένος που είναι πλέον κάτι ΣΑΝ αρχηγός.
Μετά ακολουθεί ο Οράτιος, ο οποίος έχει αναλάβει να στήνει τη φωτιά κάθε μέρα. Να βρίσκει τα ξύλα, να τα ανάβει και να προσέχει να μην σβήσει η φωτιά όλο το βράδυ. Μία πολύ σημαντική δουλειά, αλλά δεν αρέσει και τόσο στον Οράτιο. Τα άλλα δύο λιοντάρια, ο Ιωνάς και η Γκαμπριέλα (που τα βρίσκω τα ονόματα!) είναι πολύ νέα στην αγέλη αλλά μεγαλύτερα σε ηλικία από τον Οράτιο.
Όταν ο Οράτιος αποφάσισε να φύγει από την αγέλη γιατί κουράστηκα να κουβαλάει ξύλα, η Μαρίκα του είπε: "Μείνε εδώ μαζί μας και θα σε προσέχουμε περισσότερο. Θα είσαι κάτι ΣΑΝ αρχηγός, αλλά όχι αρχηγός".
Ο καημένος ο Οράτιος, που είναι μικρός ακόμα στο μυαλό, το δέχτηκε. Έτσι, τριγυρνάει όλη μέρα με περηφάνια λέγοντας πως τώρα είναι κάτι ΣΑΝ αρχηγός. Αλλά κάνει ακριβώς την ίδια δουλειά που έκανε και πριν. Ούτε κυνηγάει, ούτε τρώει παραπάνω. Κουβαλάει τα ξύλα, ανάβει τη φωτιά και προσέχει να μη σβήσει το βράδυ. Μέσα στο μυαλό του όμως, είναι ευτυχισμένος που είναι πλέον κάτι ΣΑΝ αρχηγός.
This entry was posted
on Τετάρτη 5 Μαρτίου 2008 at 11:44 π.μ..
You can skip to the end and leave a response.
7 Μαρτίου 2008 στις 11:34 π.μ.
Iparxei kapoio iponooumeno? Mou fainetai o kainourios erwtas ekane ton palio (thewries sinwmosias) na ksethimanei. Edw einai loipon o noulo, gia na kanei ton gianni tou parelthontos:
1) Mide o poiitis ennoei ton Tsipra? Neos, einai, griniazei oli mera enw tha ithele na kanei kati kalitero. Isws i Marika (megalo afentiko, Kokkalis? Triantafillopoulos? Dialegete kai pairnete) ton evale twra arxigo tou SYN (paromoiwsi me SAN). E den kanei kai tipota kainourio twra.
2) Mide o poiitis ennoei ton Obama? As'ton mavro na griniazei. Kai arxigos twn dimokratikwn den leei kati, afou stis ekloges tha xasei. Apla o laos ton thelei sto giali:).
Alles idees:
Oratios: Ierwnimos, Vrizas, "Kardia"
Marika: Theos, Zagorakis, "Moira"
Mou arese i istoria pantws.