Sweet blood
Παρασκευή 13 Αυγούστου 2010Η πειρατεία, το εμπόριο, η τσιγκουνιά και το ουρμπανιστικό "Ναι" που κουβαλάνε μέσα στην Ιστορία έχουν δώσει το δικαίωμα στους Ολλανδούς να περηφανεύονται για το πλούσιο κράτος τους, τον αποτελεσματικό κρατικό μηχανισμό τους και τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες τους.
Επίσης, τους έχει δώσει το δικαίωμα να σπαταλάνε άπειρες εργατοώρες σε μπούρδες, ηλιθιότητες και "εγκεφαλοκαταιγίδες" (a.k.a. brainstorming) συζητώντας περί ανέμων, υδάτων, όρων και λιμνών. Μέσα από ένα τέτοιο meeting γράφω κι εγώ αυτό το post από τον 15ο όροφο του κτιρίου της ACN στη Gustav Mahlreplein στο Άμστερνταμ, κατανοώντας απόλυτα πως εταιρίες σαν τη δικιά μου απομυζούν σαν βδέλλες τους αργοκίνητους πελάτες τους.
--
Συζήτηση (επεξηγώντας μία παρουσίαση σε Powerpoint):
- Ας κάνουμε την υπόθεση πως ο χρήστης Χ δεν έχει πρόσβαση στον σύστημα Α.
- Μα αυτή είναι ακριβώς και η ερώτηση που πρέπει να απαντήσουμε. Γιατί δεν έχει πρόσβαση ο χρήστης Χ, στο σύστημα Α.
- Θα ήθελες να δώσεις πρόσβαση στον χρήστη Χ στο σύστημα Α;
...και η συζήτηση συνεχίζεται στον αιώνα τον άπαντα. Στην αιωνιότητα θα μείνει και η παρουσίαση καθώς η βασική της υπόθεση, αμφισβητείται όπως η καθολικότητα της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Και καθώς ο manager στο δωμάτιο δεν έχει ιδέα από κατεύθυνση συζήτησης, εγώ έμεινα να γράφω posts και να μακαρίζω τη πειρατεία και τον Jack Sparrow.
--
Κι επειδή το Ίντερνετ είναι η απόλυτη αλήθεια, ιδού οι δύο εικόνες που σου βγάζει το Google όταν ψάχνεις για "Gustav Mahlerplein ITO-Toren view" (όπου ITO-Toren είναι ο πύργος μας):


Στο επόμενο άρθρο: "Το Ιντερνετικό πορνό και η συμβολή του στην αναδιαμόρφωση του ΠΑΟΚ"
--
Βρέχει στο Άμστερνταμ, δεν ξέρω αν σας το είπα.