<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/7157270061007061295?origin\x3dhttp://panwapotahxeia.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

I never wanted to become something. I always wanted to become everything.

Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010

"Do you have any plans for tonight?", μου είπε το αφεντικό μου στις 18:30. Τι κι αν είχα dinner κανονισμένο; Σήκωσα το τηλέφωνο και παρήγγειλα πίτσες. Το γραφείο το άφησα στις 21:00. Άλλαξα δύο τρένα και έναν συρμό του μετρό και να 'μαι στο σπίτι. Τα καλωσορίσματά μου στο Γαλλικό μάνατζμεντ...

--

Θα το πω όμως πως το καινούργιο αφεντικό είναι αξιοθαύμαστος τύπος. Απίστευτος γνώστης σε οτιδήποτε έχει να κάνει με ΙΤ και φοβερά μεθοδικός. Από αυτούς που σε εμπνέουν στην καθημερινότητά σου. Να ήταν και γυναίκα... :)

This entry was posted on Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010 at 10:38 μ.μ.. You can skip to the end and leave a response.

leave a comment