<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/7157270061007061295?origin\x3dhttp://panwapotahxeia.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Landing on fields of happiness

Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010



Σε μια φανταστική Μι μινόρε (τι άλλο!):

Κάνε με να περιμένω, να καρδιοχτυπώ
Όπως το χώμα περιμένει το νερό για να βλαστήσει
Κάνε με να περιμένω, πρέπει ν’ αντισταθώ
Πως να τη νιώσω τη χαρά αν δεν στεγνώσει η λύπη

Κάνε με να περιμένω κι ας πληγώνομαι
Πάνω σε πίστες ευτυχίας δεν προσγειώνομαι

Κάνε με να περιμένω να καρδιοχτυπώ
Τα κάλαντα του θερισμού με ιδρώτα πλημμυρίζουν
Κάνε με να περιμένω να σ’ ακολουθώ
Αν δεν υπάρχει απόσταση πως να σε πλησιάσω

Κάνε με να περιμένω κι ας πληγώνομαι
Πάνω σε πίστες ευτυχίας δεν προσγειώνομαι

--

Στην Ελλάδα σημείωνα τις στιγμές μου στο κινητό για να μην τις ξεχάσω και να μπορώ μετά να τις γράψω.

This entry was posted on Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010 at 1:53 π.μ.. You can skip to the end and leave a response.

leave a comment