<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/7157270061007061295?origin\x3dhttp://panwapotahxeia.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Last Friday under the red stars of the finest sky

Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013

Οι σκέψεις μέσα είναι σαν μακαρονάδα με κέτσαπ. Ήρθε όμως εκείνο το πάτημα στα πόδια και ο ενθουσιασμός της αλλαγής. Η αστροφυσική εξομάλυνση μιας ζωής που είναι εξαρτημένη στο ρίσκο,  την αλλαγή, την απόταξη της ανοίας, τη μοναξιά και τους ορίζοντες.

Το μόνο που βλέπω είναι μπροστά και αυτό είναι τόσο δελεαστικό όσο παιχνίδι πόκας με κάτι ρεμάλια που ξέρεις ότι σε κλέβουν. Σαν εκείνη τη στιγμή που το παιχνίδι ανάβει στη τσόχα και τα ποντάρεις όλα με μέτριο φίλο. Μόνο για να νιώσεις την καρδιά να χτυπάει τόσο δυνατά που θα κάλυπτε τον ήχο της καμπάνας του χωριού.


This entry was posted on Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013 at 8:38 μ.μ.. You can skip to the end and leave a response.

    ==> Anonymous Μαριαλένα said:
    14 Δεκεμβρίου 2013 στις 5:13 μ.μ.

    Πολύ καλή η ναπολιτάν...πάμε για πατσά με μπούκοβο και στα δύσκολα θα καθαρίζουμε κρεμμύδια! ...και στο κάθε "νταν" της καμπάνας,θα τσουγκράμε τα ποτήρια, φωνάζοντας "στην υγειά και στην καρδιά μας" :)

leave a comment