<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/7157270061007061295?origin\x3dhttp://panwapotahxeia.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

My dear blog...

Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009

...δεν μπορώ δυστυχώς να γράψω τι έγινε στις Βρυξέλλες το προηγούμενο Σάββατο. Όχι ότι ντρέπομαι δηλαδή.

Το χειρότερο είναι ότι τώρα τελευταία γράφω μόνο για πράγματα τα οποία δεν μπορώ να πω. Θέλω. Αλλά δεν γίνεται. Πρέπει να γίνει κανείς ιδιαίτερα αποκαλυπτικός για τη ζωή του για να μπορέσει να τα δημοσιεύσει στο Ίντερνετ.

Αντιθέτως θα γράψω ότι η ζωή στο εξωτερικό συνεχίζεται κανονικώς. Και το ότι δεν ψήφισα Πράσινους. Αλλά ούτε και θα τους ψήφιζα, αν ψήφιζα...

Αφορμή δημοσίευσης αυτού του post:

- Γιατί το blog σου κοιμήθηκε;
- Περνάω δημιουργική κρίση.
- Να γράψεις τι έγινε στις Βρυξέλλες το προηγούμενο Σάββατο.

This entry was posted on Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009 at 5:54 μ.μ.. You can skip to the end and leave a response.

    ==> Anonymous Ανώνυμος said:
    12 Ιουνίου 2009 στις 6:03 μ.μ.

    8a grapsw egw ama 8es. egw mporw. kai den ntrepomai. h zwh mou ena biblio anoixto, ki afou eisai sth zwh mou kala na pa8eis :-P

    Ax, as ksehasoume oloi omws ti egine stis Brykselles.
    H ayto h na ksanapame epeigontws!

    ==> Blogger romfea said:
    12 Ιουνίου 2009 στις 6:10 μ.μ.

    Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα. Και κάτσε. Έρχεται καλοκαίρι στην Ελλάδα που ανάβουν τα αίματα...

    ==> Anonymous Μαριαλένα said:
    12 Ιουνίου 2009 στις 8:05 μ.μ.

    - Τασίααααα...τρέχα...έπιασα σήμα σε λέω...
    - Περίμενε καλιώρα σ'...φέρνω τα σκασμένα καλαμπόκια...να βάλω και κανα τσιπουράκι?
    - Πιάσε την νταμιτζάνα καλύτερα...

    .................................

    - Τι ειν' τούτα μωρέ?
    - Σκώθηκαν κύματα και φουρτούνες καλοκαιριάτικα?
    - ...γης μαδιάμ...και τήρα τούτα τα ξεκουτιασμένα που...
    - ...παίζουν στην ακροθαλασσιά ανέμελα...Αχ, θα πνιγούν τα σκασμένα...και δεν φορούν ούτε μπρατσάκι! Καλα τούτα, κεφάλι κλούβιο...οι γονείς τς' ίντα τσ' μάθανε?!
    - Τί να σ'πω...πάντως κι ιγώ θα την έριχνα μια βούτα...
    - Ζεσταίνεσαι μανάρι μ'?
    - ...φουρτουνιάζω Τασία μ'...
    - Ε τότε...

    (ντριν ντριν)
    .................................

    - Η Ζωίτσα ήταν...μ'είπε ότι διάβηκε στα ξένα μετα απο τόσα που της σούρνουν...και την πιάσαν τα τουλούμια! Και σταμάτησε καταμεσής κι αρχίνησε το δάκρυ κουρόμηλο. Και κάτι παιδιά της πιάσανε το χέρι. Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκε...
    - Τί πράμα?
    - Οτι πάντοτε υπήρχαν στιγμές που ακόμα κι όταν ήταν αδύναμη και μουσκίδι ίσαμε το βρακί τς...κάποιος την "έσωζε"...
    - Αχ, αυτές οι στιγμές της Ζωίτσας...

    .................................

    - Τι μου λεγες για φουρτούνες άντρα μ' πριν?!
    - Θυμήθηκα Τασία μ'...
    - Ας τα ριπιτς...κι έλα να σε μαρτυρήσω το επόμενο επεισόδιο...
    - Το ξες?
    - Λετσ μπι σουρπράιζντ! :)

leave a comment