10.345
Σάββατο 21 Μαΐου 2011
Με μπέρδεψε το πρωί όταν κατέβηκα στη παραλία. Κι αυτό γιατί στο Νότιο Ημισφαίριο ο ήλιος κινείται από τα δεξιά προς τα αριστερά... και μου φάνηκε πως κάτι δεν πάει καλά. Μα αφού έκανε σιωπηλά τη δουλειά του για όλη τη διάρκεια της μέρας, παίζοντας κρυφτό με κάτι περαστικά μικρά σύννεφα που πηγαίναν προς την Αφρική, είπε να κλείσε την αυλαία με λίγο στυλ.
--
Λίγο στυλ; Αυτό που μας έδωσε ήταν πέρα από οτιδήποτε άλλο έχω δει ως τώρα: Πρώτα χρωμάτισε τη θάλασσα χρυσαφί για αρκετά λεπτά. Και έμοιαζε με κομμάτι πανάρχαιας διαδικασίας ή τελετουργικού και το χρώμα δεν έλεγε να τελειώσει. Ο πιο πολύς κόσμος στην παραλία είχε ανασηκωθεί στις ξαπλώστρες του. Οι αγουροξυπνημένοι βρήκαν με τη μία στη συγκέντρωσή τους. Και δείχναν όλοι απορημένοι...
Γιατί ο σόουμαν έκανε μια όμορφη υπόκληση, έκλεισε το μάτι και έκανε μία μαγική βουτιά στη θάλασσα με την απαράμιλλη ηρεμία κολυμβητή διαγαλαξιακής κλάσης. Χωρίς να ακουστεί το παραμικό "σπλας". Χωρίς να βραχεί κανείς. Και δείχναν όλοι έκπληκτοι...
Το νερό του ορίζοντα έγινε πορτοκαλί. Έτσι και τα σύννεφα που έκοβε στη μέση η οριζοντογραμμή, που μέναν αναποφάσιστα για το αν θέλουν να βουτήξουν στη μέρα ή να έρθουν στη νύχτα. Και ήταν όλοι στραμμένοι προς τη Δύση σαν τους θεατές θερινού σινεμά στην Κυριακάτικη παράσταση...
--
Και με το σόου αυτό του μεγαλύτερου καλλιτέχνη που έχει γεννηθεί ποτέ, έκλεισε η δεκαχιλιοστή τριακοσιοστή τεσσαρακοστή πέμπτη μέρα μου. Και έκλεισε όμορφα.
--
Στα ακουστικά το Summer Wine στη διασκευή του Ville Valo και της Natalia Avelon που είναι λίγο πιο dark από εκείνη της Sinatra.
This entry was posted
on Σάββατο 21 Μαΐου 2011 at 4:06 μ.μ..
You can skip to the end and leave a response.
