<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/7157270061007061295?origin\x3dhttp://panwapotahxeia.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Faceless love

Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008

Καθόμαστε εδώ με τον φίλο μου τον Γιώργο στο Άμστερνταμ. Ανοίγουμε δυό μπύρες, μιλάμε για το Californication, λέμε να φτιάξουμε τον αργυλέ. Από πίσω έβαλα τον Σαββόπουλο που τον είχα στο μυαλό εδώ και δύο μέρες. Θα γράψω post:

Είναι αυτό το τεράστιο σύννεφο ηλιθιότητας που έχει κάτσει πάνω από τη χώρα (μας) μου εδώ και 50 χρόνια. Αυτό που βρέχει όλα τα καλά στον τόπο μου. Το ίδιο σύννεφο του οποίου τα αποτελέσματα, σαν φοιτητής, τα έβλεπα πάντοτε να έρχονται από το περίφημο "ταπεραμένο" των ομοεθνών μου. Έλα ντε που δεν είναι ταπεραμέντο. Είναι απλή, καθαρή, κρυστάλλινη και απόλυτη ηλιθιότητα. 

Τόσο δυνατή. Πάνω από τη λογική. Πάνω από τους νόμους. Πάνω από τις μπύρες, το ούζο, τον ήλιο και όλες τις άλλες μαλακίες που κρατάω σαν καρτ ποστάλ στο μυαλό μου. 

Μία κουβέντα λέμε από χθες: "Πως να γυρίσουμε πίσω έτσι ρε φίλε; Πότε; Γιατί; Πως θα γίνει; ". Είναι αυτό το αίσθημα του ότι είμαστε τόσο μακριά από τα σκατά.

Χάρη:

Βάλε να παίζει αυτό το βίντεο στον ήχο:





Και δες αυτό για εικόνα:



Ατάκα: "Αν καταφέρουν οι μαλάκες και μας κρατήσουν εδώ έξω πολύ καιρό, θα τους γαμήσω."

This entry was posted on Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008 at 10:49 μ.μ.. You can skip to the end and leave a response.

    ==> Anonymous Ανώνυμος said:
    10 Δεκεμβρίου 2008 στις 11:58 π.μ.

    "Είναι αυτό το αίσθημα του ότι είμαστε τόσο μακριά από τα σκατά."

    Οντως...πώς και πού να πας?!
    Δεν σημαίνει όμως οτι όσο απομακρυνόμαστε, τα πραγματα θα καλυτερέψουν απο μόνα τους...

    Εγώ ήθελα να είμαι εκεί τώρα...στους δρόμους...για αυτό το μπουρδέλο...για το δικό μας μπουρδέλο...Μπας και...μήπως και...

    ==> Anonymous Ανώνυμος said:
    12 Δεκεμβρίου 2008 στις 10:31 π.μ.

    Όπως λέει και ένα "παλιό" τραγούδι λόγια ψευτικά, λόγια της οργής. Μιλάμε (και γω μέσα) για τα γεγονότα μέσα από τους καναπέδες μας, βλέποντας στην τηλεόραση τα γεγονότα και τον Παναθηναϊκό να παίζει για την πρωτιά. Ποδόσφαιρο "το όπιο του λαού". Ρε φίλε αν δεν σ' αρέσει αυτό το "μπουρδέλο" όπως το λες αγωνίσου να το αλλάξεις, ο καθένας μας μπορεί να το αλλάξει. Αλλά τι γίνεται εδώ. Ο καθένας κρύβεται πίσω από κάθε τι που νομίζει ότι τον κρύβει, σαν το συμπαθητικό τεράστιο πουλί τη στρουθοκάμηλο. Είναι ωραία να κάθεσαι με την μπυρίτσα σου και να λες τι γίνεται εδώ ή παραπέρα, αλλά αν δεν σ' αρέσει έλα και άλλαξέ το. Μπορείς(;). Έχεις δικαίωμα (κατά την άποψή μου) να κρίνεις όταν πολεμάς για κάτι, διαφορετικά κάτσε με την μπύρα σου να βλέπεις τον ΠΑΟ στην Ευρώπη, όπως τόσοι και τόσοι.
    Α!!! και κάτι ακόμη: το να ψάχνεις δικαιολογία για να μη γυρίσεις σημαίνει σε απλά ελληνικά ότι ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ.
    Φιλιά στα κορίτσια από έναν αγωνιστή του καναπέ

    ==> Blogger romfea said:
    12 Δεκεμβρίου 2008 στις 11:14 π.μ.

    Τώρα θα μπορούσα να το μεταφράσω αυτό ως εξής αγαπητέ μου κουκουλοφόρε (ανώνυμε):

    1) Θα μπορούσε να είναι μία κατηγορία για όλους όσους δεν νοιάζονται και κάθονται και βλέπουν μπάλα. Για όσους η βόλεψή τους είναι κάτι παραπάνω από τον αγώνα για κάτι καλύτερο.

    2) Θα μπορούσε να είναι μία σπόντα για τη πάρτη μου. Που ζω στο εξωτερικό, άπραγος και καλοβολεμένος στον ζεστό μου καναπέ.

    3) Θα μπορούσε να είναι και μια πικραμένη σπόντα για τη πάρτη σου, που δεν κάνεις τίποτα επίσης και προτιμάς να βλέπεις μπάλα πίνοντας μπύρες και τρώγοντας παστέλια σε ένα ελληνικό καφενείο.

    Αλλά το τι "θα" μπορούσε να κάνει ο καθένας μοιάζει με τις προτάσεις της σύγχρονης ελληνικής αριστεράς.

    Αλλά εμένα δεν μου αρέσουν τα "θα". Εμένα μου αρέσει το πως και το πότε και το γιατί.

    Και γυρνώντας στο προηγούμενο θέμα, τώρα μία είναι η βασική ερώτηση: Πως μπορείς να νικήσεις τη βλακεία; Αυτή την απάντηση ψάχνω και παρακαλώ την επιστήμη να ξεκινήσει αμέσως έρευνες προς διερεύνησή της...

    ==> Anonymous Ανώνυμος said:
    12 Δεκεμβρίου 2008 στις 1:19 μ.μ.

    Έπεσες μέσα σ' όλα αγαπητέ και αυτό είναι απόδειξη το τι σε οδήγησε έξω. Το νόημα μέσες άκρες ήταν αυτό, όπως και αυτό που κάποτε σου είχε πει ένας φίλος: "Έχεις αυτοκίνητο; Δεν δικαιούσε να μιλάς" αυτό ήθελα να πω, απλά λιγάκι πιο κομψά. Και φυσικά κάποιες φορές ψάχνουμε δικαιολογίες για να μην κάνουμε κάτι. Κάποτε επί "χούντας" (δεν ξέρω αν είχαμε τότε χούντα ή τα σύγχρονα χρόνια) κάποιοι έλαμψαν και από το εξωτερικό. Άλλωστε μην ξεχνάς ότι το κίνημα των Φιλλελήνων δημιουργήθηκε από Έλληνες του εξωτερικού. Άρα μπορείς να κάνεις κάτι και συ όπως και γω και ο καθένας, αντιθέτως είμαστε όλοι μας βολεμένοι, άλλος με τα λίγα άλλος με τα πολλά.
    Να έχεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο και ελπίζω κάποτε όλοι μας να ξεβολευτούμε από τους καναπέδες.
    Υ.Γ.1 Όχι δεν είδα τον Βάζελο
    Υ.Γ.2 Η βλακεία δεν νικιέται με τίποτε.

    ==> Anonymous Ανώνυμος said:
    16 Δεκεμβρίου 2008 στις 11:59 π.μ.

    "το να ψάχνεις δικαιολογία για να μη γυρίσεις σημαίνει σε απλά ελληνικά ότι ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ."

    Snif snif... Einai swsto. Den einai sponta, einai apla h alitheia. Tosoi filoi kai gnwstoi mas mia xara ta bgazoun pera sthn Ellada, emeis exoume kai kapoies kavantzes toulaxiston (oikogeneia klp) kai omws de gyrname (merikoi exoume ksemeinei gkouxou gkouxou). Exei dikio o sympatriwths. Oxi oti m'aresei. Alla exei dikio...

    ==> Anonymous Ανώνυμος said:
    16 Δεκεμβρίου 2008 στις 2:06 μ.μ.

    ...εξηγήστε μου κάτι...
    Γιατί το ρήμα είναι "γυρίζω"? ...και όχι απλώς "πηγαίνω"?

    ...ακούγεται λες κι αν το κάνεις...
    δεν θα μπορείς να ξαναπας πουθενά...είναι η τελική ευθεία...με το που περνάς τα σύνορα, σε καταπίνουν...αυτό ήταν...τετέλεσθαι...φίλε μου, τώρα θα τα λουστείς εφόσον "ΓΥΡΙΣΕΣ!"...

    ==> Blogger romfea said:
    16 Δεκεμβρίου 2008 στις 5:45 μ.μ.

    Είναι "γυρίζω" γιατί μόνο για εκεί έχει νόημα η λέξη. Θα μπορούσες να γυρίζεις στη Μαδαγασκάρη;

    Όπου και να πας, η λέξη γυρίζω έχει μόνο σημασία για την Ελλάδα...

    Το ρήμα για το οποίο μιλάς είναι το "μένω". Αλλά όποιος γυρίζει ρε αγάπη μου, δύσκολα κάνει το αντίθετο του "μένω" (σ.σ. "φεύγω" για όποιον δεν το κατάλαβε).

    Αυτό το λένε όλοι οι θαλασσοπόροι...

leave a comment