Crossing to the other side.
Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2008
Θυμήθηκα αυτές τις μέρες μια εικόνα που είχα όταν ήμουν 18-20 χρονών. Θυμήθηκα την εικόνα που είχα τότε για όλους όσους ζούνε και δουλεύουνε στο εξωτερικό.
Άκουγες τις ιστορίες τους για τις ξένες χώρες με επιφύλαξη, κορόϊδευες την αδυναμία τους να βρούνε στη στιγμή μία ελληνική λέξη ("πως είναι στα ελληνικά...;"), τους κοίταγες προσεκτικά για να δεις τι περίεργο μπορεί να έχουνε. Γιατί να αφήσανε την Ελλάδα για να τρέχουνε τόσο μακριά; Σε ξένη χώρα. Στη χώρα κάποιου άλλου. Με άλλη γλώσσα. Χωρίς φραπέ; Τι σόι άτομο είναι αυτό απέναντί μου; Τι παραξενιά να έχει; Α την καημένη! Τι να της έτυχε και ξενιτεύτηκε στην άλλη άκρη της ηπείρου; Μου φαινότανε όλα τόσο μακρινά τότε! Τόσο δύσκολα και ξένα.
Σε μία στιγμή επιφώτισης την Παρασκευή το απόγευμα, συνειδητοποίησα ότι τώρα πια, η γνώμη μου έχει αλλάξει. Και όχι μόνο αυτό. Τώρα πια, εγώ είμαι ο περίεργος. Εγώ είμαι αυτός που κοιτάνε και ακούνε με επιφύλαξη στην Ελλάδα οι φίλοι και οι γνωστοί. Εγώ είμαι αυτός που λέει τις ιστορίες για έναν άλλο τόπο. Τώρα πια, θέλω δε θέλω, ανήκω στους άλλους. Σε αυτούς που μιλάνε αγγλικά όλη μέρα. Σε αυτούς που αφήσανε τον φραπέ και τον ήλιο για μια άλλη χώρα. Σε αυτούς που κάποτε κοιτούσα με δυσπιστία και εκείνον τον διστακτικό (και πολλές φορές επικριτικό) θαυμασμό.
Μα μόλις κάνεις το πρώτο βήμα (το πιο δύσκολο), όλα τα άλλα φαίνονται εύκολα πια. Όπως έλεγε και ένας φίλος κάποτε: "Νομίζουν ότι κάναμε κάτι απίστευτα δύσκολο. Αλλά εμείς απλώς πήραμε ένα αεροπλάνο". Και είχε δίκιο...
Και να πω την αλήθεια, αυτή τη μετάβαση δεν τη πήρα χαμπάρι ποτέ. Απλώς μία μέρα ξυπνάς, και είσαι από την άλλη μεριά.
Δεν ξέρω αν με πιάνεις...
This entry was posted
on Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2008 at 11:24 π.μ..
You can skip to the end and leave a response.
7 Οκτωβρίου 2008 στις 1:04 μ.μ.
Se olh ayth thn ypothesh ths metabashs mono h arxh kai to telos einai dyskola. H arxh einai dyskolh giati den einai kai ligo na afhneis thn patrida sou. To telos prepei na einai dyskolo gia na gyriseis pisw, alliws de gyrnas, den einai telos.
Omws... se ena eixes dikio. Oloi emeis (kai oxi mono oi Ellhnes, sthn Tommy kai thn Accenture oloi ksenoi einai) pou afhsame thn patrida mas exoume kati periergo kai strabo isws se sxesh me tous ypoloipous. Psaxname kati pou den to brhkame ekei, dystyxws omws den kserw na sou pw an tha to broume edw h opoudhpote allou. Me enepneyses Dramine, tha grapsw ki egw entry sto blog mou twra.