<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/7157270061007061295?origin\x3dhttp://panwapotahxeia.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Interesting people.

Παρασκευή 23 Μαΐου 2008

Στο σπίτι μου στον πάγκο δίπλα στο παράθυρο έχω ένα βιβλίο του Σαλμάν Ρουσντί, το "Νησί των Αθανάτων". Είχα γράψει και παλιά για τον Ρουσντί αλλά μετά την αγορά του τελευταίου βιβλίου ήθελα να ξαναδώ ποιος είναι ο τύπος για τον οποίο γίνεται τόση φασαρία.

Όπως και να έχει, κάτι σημαντικό θα έχει να πει ο κύριος για τον οποίο ο Χομεϊνί κύρηξε φετφά το '89, το Ιρανικό κράτος τον επικύρηξε για 3 εκατομμύρια δολλάρια και διεκόπησαν οι διπλωματικές σχέσεις Λονδίνου - Τεχεράνης. Ήμουν μικρός το '88 όταν εξέδωσε τους "Σατανικούς στίχους" και δεν θυμάμαι τις διαδηλώσεις και το κάψιμο βιβλίων στη πρωτεύουσα του Μ. Βασιλείου. Ήμουν μικρός και καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας μέχρι το '98 που ο Ρουσντί άρχισε να ζει και πάλι πάνω στο φως του ήλιου.

Ύστερα από διεθνείς πιέσεις και μετά από τη δολοφονία του μεταφραστή του και τον σοβαρό τραυματισμό των δύο εκδοτών του, η Τεχεράνη έκανε έκκληση για αναστολή της φετφά. Παύση δεν μπορεί να υπάρξει. Μόνο αναστολή. Γιατί ο μόνος που μπορεί να το σταματήσει είναι ο Αγιατολάχ Χομεϊνί. Και δεν ζει πια.

Και το πιο ενδιαφέρον απ' όλα, τη γυναίκα του τύπου τη ξέρεις;




--
Μαριαλένα τη KPN τη ξέρεις;


--

Και ένα πολύ κουραστικό Σαββατοκύριακο μου έφερε μια άρρωστη Δευτέρα. Αλλεργίες, κρύωμα, πεθαμένος από τη κούραση. Ουφ!

Ατάκα του μήνα (Μπαρτζόκας): Ρε μαλάκα δεν ξέρεις τι πολιτισμική ευτυχία είναι να μη βλέπεις ξυπόλυτες γυναίκες στις 05:00 το πρωί.

    ==> Anonymous Ανώνυμος said:

    ...pou na min tin iksera...

leave a comment