"Whoever you are, this is your master. That he is, that he was and that he will be."
Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2007Etienne-Maurice Falconet
Έχεις δει ποτέ άγαλμα να κουνιέται; Κανονικό άγαλμα από μάρμαρο και με τα σημάδια του χρόνου πάνω του. Όχι; Ούτε εγώ μέχρι σήμερα. Μέχρι που συνάντησα στον δεύτερο όροφο του Rijksmuseum το "L'Amour menaçant" του Falconet. Ο θεός έρωτας προσπαθεί να πιάσει ένα βέλος από τη φαρέτρα ενώ κοιτά συνωμοτικά τον συνένοχο για να μην τον μαρτηρήσει. Κάθεσαι κοντά στο αριστερό του χέρι και περπατάς μπροστά από τη ματιά του (δύο σχισμές στο μάρμαρο) μέχρι το δεξί του κοιτώντας τον στα μάτια. Τη στιγμή που φεύγεις από μπροστά του, είσαι σίγουρος ότι θα κουνηθεί. Δεν το περίμενα να μου φέρει τόση συγκίνηση ποτέ ένα άγαλμα. Μαγικό. Η επγραφή του στύλου που κρατάει το άγαλμα είναι ο τίτλος του σημερινού post. "Όποιος και αν είσαι, αυτός είναι ο κύριός σου. Αυτός είναι, ήταν και θα είναι". Ένα αίσθημα παραίτησης στην ανώτερη δύναμη όπως αυτή έχει αποτυπωθεί σε ένα κομμάτι μάρμαρο.
Willem-Claesz Heda
Για όσους η νεκρή φύση δεν ήταν ποτέ το αγαπημένο θέμα ζωγραφικής (όπως εμένα) πρέπει να δούνε τη νεκρή φύση του Heda που βρήκα στο δεύτερο όροφο. Στρίβεις από τη γωνία, πέφτει το μάτι σου στον πίνακα και είσαι απόλυτα σίγουρος ότι είναι κάτι σε 3D που έχει κατασκευαστεί με τη τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Ιδιαίτερη προσοχή στο ασημένιο πιάτο που νομίζεις ότι προεξέχει απο την εικόνα. Στην αντανάκλαση που πέφτει πάνω στο ποτήρι και στη κανάτα. Το τραπεζομάντηλο με τις πτυχές του. Δεν είμαι κανένας ειδικός στη ζωγραφική αλλά δεν χρειάζεται να είσαι για να μείνεις με το στόμα ανοιχτό. Η φωτογραφία που παραθέτω δεν μπορεί να περιγράψει αυτό που είδα.
Rembrandt Harmenszoon van Rijn
Ακούς συχνά για πολλούς διάσημους ζωγράφους και για το τι είναι διάσημος ο καθένας. Ο Van Gogh για το περίεργο στυλ και τα χρώματα. Ο El Greco για τον κυβισμό του. Ο Νταλί για τη λεπτομέρειά του. Λεπτομέρειες που έχει κανείς ακούσει πολλές φορές αλλά δεν τις θυμάται. Το θέμα είναι ότι αν δεις τους πίνακες του Ρέμπραντ δεν χρειάζεται να καταλάβεις γιατί είναι γνωστός. Είναι το φως. Αν δεις από κοντά το "The Night Watch" δεν σε συγκλονίζει. Αρκεί να κάνεις 5 βήματα πίσω για να καταλάβεις τι συμβαίνει. Οι δύο κύριοι στο κέντρο της εικόνας γίνονται αξιπρόσεκτα ξεχωριστοί. Διαφέρουν. Λάμπουν. Είναι έτοιμοι να ξεπηδήσουν από το ξύλινο πλαίσιο και να αρχίσουν τη πορεία που έχει αποτυπωθεί στο πίνακα. Επιπλέον στοιχείο: ο πίνακας έχει δύο φορές το ύψος ενός κοινού ανθρώπου.
Και μάλλον θα αργήσω λίγο να γράψω καινούργιο post καθώς αύριο πάμε Εδιμβούργο με τον αδερφό. Partying is about to begin...
This entry was posted
on Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2007 at 7:38 μ.μ..
You can skip to the end and leave a response.
